De voorspelling van hééél lang wachten kwam volkomen uit, deels op onverwachte wijze:
- Onverwacht: opnieuw een hevige regenbui leverde flinke vetraging in de rit naar Catania op. Al voordat we via de inmiddels wel vetrouwde vijftig haarspeldbochten het dorp verlaten hadden bleek er een gat in de weg te zijn geslagen waar bruin water bij wijze van spreken uit spoot; een riool geraakt? Door een bliksemflits? We hadden wel een hevige inslag in de buurt gehoord. Op de snelweg drie kwartier lang stilstaand en langzaam rijdend verkeer, veroorzaakt door een enorme plas water onder een brug. Daarom het idee van eten in Catania laten varen, meteen naar het vliegveld.
- Onverwacht: het inleveren van de auto ging verrassend soepel en snel. De paar krasjes extra op de wieldop waren geen punt. De verouderde kaart in de TomTom was een bekend probleem. (Geen reden om het dan maar op te lossen). Ik was er binnen vijf minuten weer weg.
- Onverwacht: we stonden zeker een uur uur in de rij voor de check-in-balie voordat er zelfs maar iemand kwam zitten, en deze persoon besteedde vervolgens zeker een uur aan verwoed bellen zonder dat er ook maar een enkel iemand ingecheckt werd. Naar verluidde was er iets mis met de passagierslijst, veroorzaakt door Siciliaanse incompetentie in Palermo waar het toestel zijn eerste stop had gemaakt. Het duurde allemaal zo lang dat er toen wij eenmaal de fase van het inchecken door waren bijna niets meer aan uitspanningen in de vertrekhal open was.
- Verwacht: Het toestel vertrok te laat, hoewel helaas maar een half uur. Dat betekende een lange zit in Schiphol. Tegenover het aankomstpunt is een bar genaamd Hello and Goodbye, naar het televisieprogramma of andersom (uiteindelijk natuurlijk naar het Beatle-lied), waar we de uren sleten. Sporadisch bastten er kortstondige passagiersdrommen uit de deuren, afkomstig van een toestel uit Israël of een andere verlate charter. Verder was het donker en stil, stiller dan ik Schiphol ooit heb gezien; eenzame zielen en een barman in Hello and Goodbye. Je zou misschien een Under Milk Wood in een nachtelijke, zo goed als verlaten luchthaven kunnen laten spelen.
- Onverwacht: de trein van Amsterdam naar Hengelo (de internationale: van daar door naar Berlijn) zat vol. Wij waren tijdig vanuit Schiphol in Amsterdam beland, dus hadden gelukkij wel een fatsoenlijke plek. Veel internationale reizigers, tienertour-achtig.
- Onverwacht: in Hengelo geen taxi. Pas de derde maatschappij die ik belde kon binnen het kwartier iemand sturen. Gelukkig was het weer goed. Wij zelf waren helemaal gaar toen we uiteindelijk thuis onze schoenen konden uittrekken.
