3 augustus: Waar blijft de tijd?

Triskelion: Symbool voor het driehoekige Sicilië

Je hebt een auto en 250 km te gaan. Onderweg wil je een paar bezienswaardigheden bezien. Snelwegen zijn niet taboe. Hoe moeilijk kan het zijn? Hoeveel tijd kan het kosten?

Goed, je begint met een bezoekje aan de sigarettenwinkel om je parkeerboete te betalen. Dat blijkt meer voeten in de aarde te hebben dan gehoopt; niet dat het een raar verzoek is, maar zo'n geel briefje uit het verre Randazzo (provincie Messina) hier in Castelbuono (provincie Palermo) is aanleiding genoeg voor gefronst kijken naar een beeldscherm en langdurig overleg (sotto voce) met je collega. De echte sigarettenkopers kregen een fast-track-behandeling, maar iedereen met financiële transacties moest op mij wachten. Wat men ook zonder gemor of voor mij detecteerbare boze blikken deed.

Cefalù: Rots, zandstrand

Er restten nog 60 km naar Cefalù. Deze on-Italiaans aandoende naam is ontleend aan het Griekse kephaleh, rots. Daaruit leren we meteen twee dingen: dit was een van die vele Griekse koloniestadjes van rond 300 voor Christus, en er zal wel iets met een rots zijn. Geen van beide ál te verbazend, maar het is een begin.

Gegeven het feit dat dit toeristenbestemming no. 2 van Sicilië is (Taormina is no. 1) is het leuk om parallellen te trekken, of juist verschillen aan te wijzen.

• Parallel: hordes toeristen (no surprise there)
• Verschil: Cafalù heeft een zandstrand
• Verschil: Cefalù ligt niet óp de rots waaraan het zijn naam ontleent, maar ervóór - direct aan zee dus
• Verschil: Taormina heeft sjiekere winkels (let op: dat is uit mijn pen niet persé een aanbeveling)
• Verschil: Taormina is schilderachtiger

Basilica Cefalù

Als de keus tussen één van beide gaat, zou mijn voorkeur uitgaan naar T en niet C. Als ik strand wil ga ik wel naar Terschelling, daar krijg je er gratis branding bij.

We waren er in feite heel snel uitgekeken; bijna meer tijd besteed aan het uitzoeken waar de auto moest worden geparkeerd (antwoord: een kilometer verderop aan de kust, verzengende hitte van en naar) dan aan het stadsbezoek. Naast een vluchtige blik op het strand (inderdaad: zand, maar voor een ballenbaan zo'n 15 graden te warm) was het hoogtepunt het Lavatoria Medievale, een ondergrondse publieke wasplaats aan een koudwaterstroompje. Inmiddels niet meer als zodanig dienstdoend. De basiliek had een overdadig verguld schouwspel boven het altaar.

Lavatorio Mediavale (middeleeuwse wasplaats)

Laatste geplande stop: Tindari, oostelijk van Cefalù (halverwege Messina). Reden voor bezoek: Oude Griekse ruïnes, waaronder weer een amfitheater, hoewel een stuk kleiner dan die van Taormina en Syracuse. Dit keer wel óp een rots, hoog boven zee uittorenend. Reden om er weg te blijven: wanstaltige, gigantische kerk, van recente datum of recent verbouwd/gerestaureerd, vanuit de wijde omgeving te zien. Gewijd aan de Zwarte Madonna - niet te verwarren met de zwarte Santa Maria-kerk in Randazzo - uitgebeeld door een beeld van weliswaar respectabele leeftijd maar niettemin ook buitengewoon lelijk.

Interieur van de Madonna Nera de Tindari

De Griekse ruïnes waren wel de moeite waard, en de combinatie met die zeldzaam lelijke kerk maakte het boeiend. Ruim twee millennia zitten er tussen. Over nog eens twee millennia is alles wat hier nu staat mooi en bijzonder, daar hoeft niemand iets voor te doen. Ik neem de snobistische vrijheid om het nu nog maar even lelijk te vinden.

Grieks gymnasium, en de Madonna Nera di Tindari

Voor het laatste stuk naar huis hadden we de keus tussen uitsluitend snelweg via Messina (106 km, 1 uur 20 minuten), of nog een keer een SS binnendoor (85 km, 2 uur). We kozen andermaal voor de toeristische route. Die 85 km was een horizontale projectie, daar kwam nog een verticale kilometer bij (keer 2). Prachtige uitzichten, helaas had Etna zich in nevelen gehuld. Verder ook indrukwekkende onweerachtige wolkenpartijen, maar we kronkelden er tussendoor. Heel wat haarspelden later waren we weer op bekender terrein. Mooie gelegenheid voor een laatste winkelbeurt in Giardinni Naxos. Daarna naar huis. We hadden in Tindari laat en warm geluncht, dus aan maaltijd geen behoefte. Tegen achten thuis, moe maar voldoende voldaan.