1 augustus: Il Padrino

Pittoreskst

Toch wel nieuwsgierig geworden door het weinige dat we gisteren van Savoca hadden kunnen zien besloten we het vandaag bij daglicht nog een keer te proberen. Niet alleen dat, maar onderweg waren we nog een ander, schilderachtig op een klif gelegen dorpje gepasseerd, Forza d'Agrò, dat ook wel een bezoekje waard leek.

Margherita o Francesco?

Aldus hadden we een niet te veeleisend dagprogramma. De weg was inmiddels bekend, alle aardverschuivingen in wijde omgeving gelokaliseerd. Forza bood nog de nodige nieuwe haarspelden, maar daar draaien we weliswaar het stuurwiel maar inmiddels de hand niet meer voor om. Boven troffen we een dorpje aan dat in pittoreskiteit zijn weerga inderdaad niet kende. Verhouding aantal kerken op aantal huizen plusminus 1:10; daarbij zijn de kerken een stuk beter onderhouden. De eerste waar we een blik in wiepen was de Chiesa S. Margharita o S. Francisco, alsof ze het zelf niet zeker wisten. Wellicht een zestiende-eeuws staaltje timesharing? Daarna de Trinitá, gevolgd door de Duomo (geen dorp of stadje zonder Duomo).

Up, up, up!

Heuvel- en bergtoppen zijn natuurlijk niet compleet zonder kasteel. Helaas zijn die nog een beetje slechter onderhouden dan de huizen. In het geval van Forza was van verre te zien dat er een grote kraan naast het nog wat hogeropgelegen Normandische kasteel stond. Elise was weer terug in de niet-traploopmodus dus ik deed een solopoging het kasteel te bereiken: mooi aangelegde trap via smalle steegjes, allengs verdwenen de bloempotten echter en werden de huizen onbewoonder, op een enkele B&B na. Plotseling verwerd de trap tot een ruïne: kasteel bereikt, dicht hek ervoor, einde oefening.

Kasteel in aanbouw

Op de weg tarug van het kasteel vond ik Elise in een cafeetje waar toevallig een aantal foto's aan de muur hingen van enkele welbekende sceènes uit Godather I en III. Navraag leerde dat hier inderdaad, net als in Savoca, enkele van de opnames van die films gemaakt zijn. Om precies te zijn: een lege straat met kerk - die Duomo van zonet - waarin Michael belandt bij zijn eerste bezoek aan voorouderlijk Corleone (sic). Hij vraagt aan zijn lijfwachten waarom het er zo leeg is, zij antwoorden dat alle mannen dood of gevlucht zijn vanwege de alomtegenwoordige mafia. Het was er nu ook leeg, maar dat was omdat we opnieuw de grote groepen toeristen te vroeg af waren.

Random kasteel

Direct vóór de heuvel van Forza d'Agrò ligt trouwens nog een ontoegankelijk kasteel in slechte staat schilderachtig te wezen. Informatie niet te vinden, maar het plaatje alleen al maakt de vermelding waard.

Het Mooiste Dorp van Sicilië

Door naar Savoca. Dit bereikten we middenin een konvooi toerbussen, wat vooral op de toegangsweg tot interessante taferelen leidde: zo'n bus kàn wel een haarspeld aan, maar dan moet er even geen andere auto in de buurt zijn of langs willen. Nou, vertel dat maar eens aan een Siciliaan.

Het dorpje zelf was wel meteen een stuk minder uitgestorven.

Nu het dag en licht was konden we dan eindelijk met eigen ogen aanschouwen wat dit tot Het Mooiste Dorp van Sicilië maakt. Ik moet zeggen, we waren zeer onder de indruk. Zeg drie keer "pittoreskst" achter elkaar en je hebt een idee. Zo hard tegen een steile heuvelrug gekwakt dat het is blijven plakken, inclusief pleintje met barretjes, huisjes, en natuurlijk kerken in dezelfde verhouding als in Forza d'Agrò.

Niet Disney

We hebben tien jaar geleden een georganiseerde reis door Egypte gemaakt waarbij we de laatste paar dagen helaas moesten slijten aan een nepplaatsje aan de Rode Zee, El Gouna geheten. Dit was door Disney ontworpen in perfect Arabische stijl, met alle straatjes in volmaakte bogen, alle huizen met prachtige balkons en slagroompuntdaken. Nou, Savoca is net zo perfect maar dan Italiaans en niet Disney; er staan overgroeide ruïnes, onbewoonbare krotten en hier en daar een betonnen misbaksel tussen de roodbaksteengedakte huisjes, en in de helft van de straten wil er graag een auto voorrang nemen. Maar de location scout van de Godfather heeft absoluut verstand van zaken gehad!

Huwelijkskerk

In Savoca is de erg vermakelijke scène voor het café opgenomen waar Michael Corleone de eigenaar (Vitelli) vraagt naar het meisje dat hij net gezien heeft en waarop hij op slag verliefd is geworden (più greco che italiano), waarop hij (de eigenaar) haar vader blijkt te zijn; en de huwelijksscène bij de kerk waarin hij (Michael) uiteindelijk met haar trouwt. (De scène waarin zij met auto en al opgeblazen wordt speelt ergens anders.) Erg leuk om te zien en te zijn. De overal hangende foto's met de huidige staat vergelijkend is het sinds die tijd nogal opgeknapt.

A Vitelli

Hoe pittoresk ook, na een uur of zo heb je het allemaal wel een keer gezien. Een ijsje en een koffie (a Vitelli) later waren we weer op de terugweg. Er was nog ruim voldoende van de middag over om het zwembad geruime tijd een bezoek te brengen. Daarna weer eten in het dorpje boven.

Wilde plannen voor morgen en overmorgen: een tweedaagse tocht met overnachting elders, zodat we iets meer van de rest van het eiland kunnen zien. De laptop blijft hier, dus de blog komt even stil te liggen. Vandaar er even aan getrokken om nu, voor het eerst deze vakantie, helemaal bij de tijd te zijn.